Afscheid nemen bestaat niet

Afscheid nemen bestaat niet

We staan op de welberuchte feestweek van Heemskerk waar we met de meest van onze vrienden dansen, springen, zuipen tot we erbij neervallen. Bier in je haar en plastic bekertjes onder je voeten bagger op je schoenen – alles stinkt. De laatste dag  thuis. Afscheid met tranen knuffels en gelach. Thuis is nu onze camper. Een huis op wielen. Tot voorheen een werkend leven geleidt en nu een grote reis voor de boeg.

Na alle vrijheid die ik gewend was is het best lastig om vanuit het werkende leven een sprong in het diepe te maken waarin je direct 24/7 met je geliefde op ongeveer 5 vierkante meter leeft is toch best ingewikkeld. En gek genoeg voelt het anders dan op vakantie gaan. Alles voelt gewoon anders. We rijden kilometers oOhnee Miles zoals ze die noemen in Schotland. Hebben onenigheden over koffietentjes waar we wel of niet iets gaan drinken. ” als jij dat graag wil” wat een kut opmerking! Wat denk je anders waarom ik het vraag. Halloo staat er onduidelijk op mijn voorhoofd. We lachen om de fluffie koeien met krullen die je stom na staan te kijken als je langs rijd. Emoties en Gevoelens schieten alle kanten. We rijden door de mooie landschappen met elke half uur een ander prachtig schilderijachtig uitzicht. Groen, geel, goud, rood, paarse valleien, kronkelende wegen. We vliegen elkaar in de armen bij een schitterend uitzicht, zo romantisch. We zijn er ! We zijn aangekomen. Waarop we op het moment erna weer onenigheid hebben. Heb jij de route? Uhh Waarheen? We hebben niets afgesproken. Ohjahh. Kijk jij mee liefje links rijden, rechts kijken. Hoe hard mag je hier in miles eigenlijk? En lachen weer om onze stommigheid. Wat is er met ons aan de hand? Waarom deden we dit ook alweer? Zullen we naar huis?

Weglopen voor de strubbelingen is niet mogelijk er is geen volgende ruimte waar je even stoom uit kan blazen en de regen in zie ik ook niet echt zitten. Dus maken we er maar een spel van. Leren van wat je wel en niet wil. Wat je voelt en misschien niet voelt. Dus zit er niets anders op dan het meteen uitspreken en er vervolgens samen weer om lachen.

De afgelopen 5 maanden mag je best weten voelde ik mezelf niet op en top. Vermoeidheid, geen puf voor niets thuiskomen en geen energie over hebben om aan de camper te klussen als wil ik dat heel erg graag. Werk viel me steeds zwaarder met de vooruitzichten. Ik leek onmisbaar te zijn. Nu ben ik misbaar, ze redden het ook zonder mij. 

Tijdens mijn yoga lessen die ik geef probeer ik yogis bij te brengen om naar hun lichaam te luisteren en hun grenzen te bewaken. En ja ik heb natuurlijk ook mijn eigen proces die dag in dag uit door gaat. Een nuchtere wederhelft die af en toe voor mij op de rem trapt als ik hem zelf even niet kan vinden. Die tot mijn grote ergernis zich nergens druk over lijkt te maken en me weer een met een schapachtige blik aankijkt waar ik me weer druk over maak. 

Het verstand die dingen labels als leuk en niet leuk. Nog niet altijd instaat is om neutraal kunnen zijn. Zonder oordeel. Dit is voor mij mijn eigen proces van bewustwordingen en bewust aanwezig zijn op het moment waarom er zich iets aandient. Ik ben ook maar een mens van vlees en bloed met mijn eigen kwaliteiten en valkuilen die zich goed kan laten leiden door alles en iedereen om zich heen. Het is nu tijd dat ik voor mezelf ga zorgen en ga uitvinden wat mijn reden is op deze aarde. Waarom ik hier ben en wat mijn passie is.

Ik geloof dat we dalen nodig hebben om weer boven op de berg te kunnen klimmen. 

Het is de kunst om het dal waarin je zit te omarmeren en er niet voor weg te lopen en ons te laten leiden door al het lijden wat ons verstand ons wijs maakt. 

Ik sta af en toe bewust even stil en voel wat er in mijn lichaam gebeurd. Ga dagelijks even op mijn meditatie kussen zitten om mijn gevoel en gedachtenpatronen te observeren, om zo van mezelf te leren. Het leven te voelen.

2 Comments
  • Rob handgraaf
    Posted at 10:14h, 21 November Reply

    Whoop whoop Weer prachtig verwoord , heerlijk genieten 😃👌☀️🤘🏽💪😊

  • Gert Kramer
    Posted at 12:51h, 21 November Reply

    Leuk om je blogs te lezen. Het is zo’n andere wereld die je exploreert dat het mijn fascinatie heeft. Dapper en stoer, je lijkt jezelf al goed te kunnen vinden. Succes en geniet!

Post A Comment