Dagboek: Groeten uit Ibiza

Dagboek: Groeten uit Ibiza

Ik heb periodes dat ik vol inspiratie zit en uren lang achter elkaar kan schrijven gek genoeg is de inspiratie niet om aan te slepen, er ligt een lijst vol met blogpost titels op me te wachten echter komt er niets uit handen. Ken je dat gevoel dat je eigenlijk een heel hoop wilt doen en je aan het einde van de dag terug kijkt op het minimale wat je eigenlijk gedaan hebt. 

Als ik dit tegen mijn schoonmoeder vertel wijst ze mij al snel op mijn bewustzijn en dat ik al een heel hoop verricht heb en vertelt mij dan ook. ”Je bent vanmorgen opgestaan, heb je eerste bewuste ademhaling genomen op het moment dat je wakker werd. Mogelijk al ontbeten en een hoop informatie tot je genomen” dan moet ik haar toch weer gelijk geven. Al doe ik momenteel misschien niet is wat er door de maatschappij van mij verwacht wordt, wel ben ik volledig het leven aan het leiden zoals ik dat wil. Vanmorgen heb ik de camper al van boven tot onder schoon gemaakt, mijn groene vingers aan het werk gezet door mijn planten te verpotten, fasten (periode zonder te eten) en al bijna 4 koppen thee gedronken. Dus ja ze heeft echt gelijk, ik heb al een heel hoop werk verricht vandaag en al is het nog maar 12 uur ‘ s middags.

De afgelopen dagen zijn wat actiever geweest dan de meeste dagen van onze reis en staan vooral in het teken van ontdekken. Afgelopen zondag zijn we op Ibiza aangekomen. Vanaf Gandia – Ibiza met de boot. Getver wat kan ik boten toch vervelend vinden. Het gevoel dat je in een achtbaan zit en je maag elke paar minuten op en neer beweegt. (terwijl ik dat gevoel vroeger heerlijk vond) Ik bestel een Nespresso cappuccino bij de bar omdat ik denk dat dit mogelijk gaat helpen om mijn weeïge gevoel te verdringen. Met een muffin, er gaat een zak chips achteraan en niets kan het kater achtige gevoel wat ik in mijn lichaam heb doen verdwijnen. Dit zijn van die situatie en dagen dat ik het erg moeilijk vind om mijn zoete kouwe grijpgrage handen te beheersen en doe het dan ook maar niet.  Ik eet zonder er spijt van te hebben en daar ben ik trots op! Dat is namelijk wel eens anders geweest.

Als we bijna op het eiland aankomen, varen we langs de meest bijzondere plek van het eiland, Isla de es Vedra. Ook wel bekent als de energetische rots van Ibiza. Het is vooral heel mistig en het eiland zelf is bijna niet zichtbaar. De rots lijkt op te lichten, komt uit de mist tevoorschijn wat een magische effect geeft.

De eerste nacht verblijven we aan het strand tussen een aantal kleine laag gebouwde witte huisjes naast het bord … privado wat het extra spannend maakt bij elke auto die langs rijdt. We hebben geen moeilijkheden gehad maar besluiten toch om vroeg op pad te gaan naar onze volgende bestemming. Rijden we het rondje met de klok mee of er tegenin?.. uhmm laten we het eens met de klok mee doen en beginnen op 19.00. Ondertussen heeft de klok een hele vreemde vorm gekregen, gezien we al kriskras over het eiland heen gereden zijn. 

We bezoeken het uitkijkpunt van Es Vedra en hebben prachtig uitzicht over deze immense rots vanuit ons huis. Bezoeken de allereerste discotheek/club van het eiland die inmiddels alleen nog maar bestaat uit niets meer dan een ruïne beklad met graffiti. We drinken koffie in Santa Gertrudis de Fruitera omdat de wijn 10 euro per glas kost en zijn bij de meest vette kringlopen geweest om tussen alle antieke spullen te snuffelen. Zo heb ik een nieuwe broek gekocht, 2 sjaaltjes voor in mijn haar en 4 Nederlandse boeken voor nog geen 9,50 euro en dit gaat allemaal naar het goede doel. Wat is er mooier om op deze manier te winkelen en toch even van een stootje dopamine te genieten.

We gaan langs de grot Cova des Culleram waar we Vivian ontmoeten die ons alles vertelt over haar jongere jaren op het eiland tijdens de hippie tijd. Haar ogen beginnen te stralen als ze erover vertelt. Hierover kun je op mijn polarsteps meer lezen. We genieten van de Hippie markten van Las Dalias en Sant Joan de Labritja. Worden door Vivian meegenomen naar de Permacultuur community ‘Casita Verde’ waar we zippen aan onze Aloevera drankjes en genieten van de enthousiaste rondleiding van Chris die oprichter is van het paradijs wat nu groen en vruchtbaar is en wat 27 jaar geleden nog volledig uit woestijn bestond.

No Comments

Post A Comment