De Reis die mij dichter bij mezelf brengt ~ Samantha van IJselmuijden
1006
post-template-default,single,single-post,postid-1006,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-16.4,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive

De Reis die mij dichter bij mezelf brengt

Ik ben gewoon even in gedachten weg gezonken en was even terug in 2017 waar ik voor het eerst helemaal alleen met mezelf op reis ben gegaan. Het was niet alleen een fysieke reis maar ook een reis van persoonlijke ontwikkeling. Ik ben naar India gegaan om de Yoga opleiding te gaan doen. Een duidelijke reden daarvoor had ik niet. Ik weet nog goed dat als mensen vroegen of ik yoga wilde gaan onderwijzen, wist ik dan eigenlijk nog niet zo goed. Het was eigenlijk meer voor mezelf. Tijdens de laatste periode van mijn vaders leven ben ik steeds terug gegaan naar mijn mat om daar mijn rust te vinden, emoties kwamen los en kon ik daar meer laten. Het heeft me enorm geholpen ook in de tijd na zijn overlijden en dat doet het me nogsteeds. De mat is een plek waar er ruimte is om zonder oordeel te zijn, te reflecteren en te spelen. Stukje bij beetje neem ik dat ook mee het dagelijks leven in. Het speelveld wordt naar mate de tijd vorderd steeds een stukje groter.

Ik heb geen idee waarom ik momenteel aan het schrijven ben, het is een gevoel. Tijdens mijn huidige reis tot OERsterk coach komen de onderwerpen ” luisteren naar mijn gevoel, verbinding maken met mijn innerlijke wijsheid, het onderbuik gevoel en intuïtie” steeds terug. Ik kon dus niets anders doen dat mijn laptop pakken en wat zinnen formuleren.

Als ik terug kijk naar de foto’s maakt dat me enorm blij en trots. Structuur en voorspelbaarheid was iets wat een groot onderdeel van mijn leven was. Ik vond het maar niets om de touwtjes uit handen te geven en de controle los te laten. India was niets anders dan volledig kwetsbaarheid en mezelf overgeven aan wat komt. Ik wist niet wat er vandaag of morgen zou gebeuren. Ook inmezelf was het een rollercoaster van emoties. Na 4 dagen heb ik mijn beste maatjes huilend opgebeld. Ik wist niet waarom ik mezelf dit aan moest doen, bang voor mijn eigen dieptes en leegtes. Alles in mijn lichaam deed pijn, het lichaam is niet gewend om 8-10 uur op een dat op een kussentje op de grond te zitten, 4 uur yoga per dag te beoefenen, alle lesstof in het engels en dan nog alle gedachten die het Ego op je afschieten om maar niet te willen veranderen. Vrij intens kun je je misschien wel voorstellen. Toch is het een van de beste keuzes die ik in mijn leven heb gemaakt. Door het pad van persoonlijke ontwikkeling en groei te stappen sta ik nu waar ik sta en ben ik instaat om te reflecteren en dankbaar te zijn voor de dalen die ik in het leven mag maken, al zijn ze niet altijd even prettig. Zoals ze in de vipassana zeggen Anicca ” alles in het leven veranderd constant, niets blijft het zelfde. Alles is gemaakt om te komen en te gaan. Als je instaat bent om het te bekijken met een pure objectieve blik heeft het geen ruimte om zich vast te zetten en leef je niet meer vanuit lijden. Hier begint het pad van Puur zijn waar er alleen maar ruimte is voor puur onvoorwaardelijk liefde en lichtheid.

Als ik terugkijk zie ik een onzeker meisje dat het liefst door een ieder aardig gevonden wilde worden, niets wilde missen en eigenlijk over bij wilde zijn. Gevoed door haar eigen ervaringen uit het verleden, haar onbewuste conditionering en overlevingsmechanisme. 1000 en 1 overtuigingen, waarheden van anderen, hebben mij gevormd tot wie ik toen was.  Steeds meer worden er schillen afgepeld en kom ik dichter mijn eigen ware persoon, die ik eigenlijk in essentie altijd al was. Door de tijd heen hebben overtuigingen, aangeleerde patronen een waarheden mijn ‘’waarheid’’ gevormd. Alleen is dat wel de echte waarheid? Het gaat erom hoe kijk je naar die waarheid en hoe ga je ermee om. Perceptie is namelijk projectie. Steeds meer leer ik dat dingen waarvan ik dacht dat ze waarheid waren, helemaal niet mijn eigen waarheid is. Ik had ze onbewust als waarheid aangenomen, waardoor ik steeds meer verwijderd ben geraakt van mijn eigen pad in het leven. Het is daarom ook niet zo vreemd dat veel mensen opzoek gaan naar zichzelf. Die fase ben ik zelf ook doorgegaan.

Lieve mensen stop alsjeblieft met zoeken, de waarheid en informatie ligt in jezelf alleen weet je even niet hoe je erbij kunt. We zijn verwijderd geraakt  van het voelen en luisteren naar ons hart en intuïtie. Mogelijk ervaar je lichamelijk klachten als vermoeidheid, pijntjes, stijve schouders, last van darmproblemen, huidproblemen, pijnlijke knieën, depressiviteit, slapeloosheid en ga zo maar door. Het klinkt je misschien nog te zweverig in de oren dat het lichaam een communicatie middel  is die je signalen geeft. Het lichaam is een vertaling van je pad in het leven van je gedachten, geloven en gedragingen. Alles is heel nauw verbonden en is en geheel. Je lichaam communiceert met je brein en andersom en dan nog niet het spirituele vlak te vergeten.

Het fascineert mij daarom ook in de het vak van de westerste geneeskunde dat er gekeken wordt vanuit een geïsoleerde ‘’oorzaak’’ de persoon wordt niet gezien vanuit het geheel. De oorzaak van de klacht ligt vaak veel dieper en daar kom ik in mezelf steeds meer achter. Klachten die je nu ervaart zijn een vertaling uit het verleden. Of geven je aan dat je mogelijk niet op de juiste plaats bent in het leven.  

No Comments

Post A Comment